Kategori: Cerpen Sunda | Diterbitkan pada: 02-08-2008 | Tak ada komentar »
Kakara rék sabulan nyicingan imah ieu téh. Imah di jero gang saeutik, imah kadua ti sisi jalan. Rada nyingkur sabenerna mah ngeunaheun, teu kagiridig teuing ku balawiri motor-mobil. Ngan teuing kumaha mimitina, curugan imah tatangga hareup jeung daun jandélana murag kana buruan hareup imah kuring. Nu boga imah sok sangeunahna lang-lung miceun rupaning runtah ka buruan kuring. Mimitina mah teu opén ieuh, keun wé da bisa disapukeun. Lila-lila jadi keuheul, unggal isuk pasti nimu runtah, leuheung runtah biasa, apan ieu mah runtah geugeuleuh.
Sakedapan simpé. Si Butak ngusapan sirahna, anu beuki carang ku buuk. Ras manéhna inget kana kajadian sawatara taun katukang. Sanggeusna salasahiji instalasi ngabeledug, manéhna disilibkeun ka handapeun kota. Pohara nyeri haténa, asa dianggap runtah. Asa dianggap sasalad masarakat. Padahal manéhna baheula anu milu tihothat ngawangun kota. Manéhna pisan nu milu dug hulu pet nyawa ngawangun instalasi. Ti mimiti ngadegkeun tug nepi ka ngurusna.
Tapi, édas! Ari calana jero nu leungit mah angger teu eureun. Sigana mah diala balangahna. Meléng saeutik, kudu wéh aya hiji nu leungit. Matuh deuih, mun teu nu si Mia, pasti nu si Eni atawa nu si Nita. Piligenti antara nu tiluan éta. Si Mia mah nepi ka kudu ngahagalkeun balanja deui. Geus méh purutul tayohna mah. Antukna beuki keuheul. Tapi teu bisa kukumaha.
Sanggeus bérés, naskah téh dibaca deui ti awal. Gemet pisan jeung bubuk leutikna. Ngan bada tamat, bet asa goréng. Teu saluyu jeung nu dicicipta dina pikiran. Heueuh, ieu mah taya bédana jeung carita ditéktif séjén. Serieus teuing, euweuh unsur humorna.
Horéng jalma anu dianggap indung salila ieu téh ukur adi indungna pituin. Ari bapa tegesna mah urang Makasar. Indit ka Pulo Jawa lantaran hayang nyingkahan kaayaan nu keur meumeujeuhna harénghéng, alatan babaruntakanana Kahar Muzakar. Pruk kawin ka anak dalang urang Cibitung, tur tuluy bumetah di dinya.
Trét sakabéh nu dicarioskeun ku anjeunna téh ditulis, diusahakeun euweuh nu kaliwat. Kamari-kamari gé di kantor rédaksi kungsi geunjleung pédah kasalahan rédaksi napelkeun poto inohong. Kuduna nu napel dina kolom téh inohong sajarah, da nu dibahas dina artikelna téh inohong sajarah. Tapi tayohna rédaksi teu apaleun, néangan potrétna dina google, bréh témbong nu sarua ngaranna, nya ditapelkeun. Ari pék nyalahan, da nu napel téh lain inohong sajarah, tapi…artis sinétron. Atuh budayawan nu nulis artikel téh beureum beungeut. Ku geunjleung-geunjleungna rédaktur harita, nepi ka aya surat pembaca ti budayawan sénior Bah Ihung nu murang-maring kana tulisan nu salah téa, pajar cenah wartawan nu teu apal potrét tokoh sajarah téh sarua jeung nu maling hayam di lembur batur alias nyieun kasalahan nu teu perlu. Tah, alatan sieun kajadian deui, nya alat tulis, alat rékam, kumplit jeung kaméra téh diberengkes ti barang indit, piparantieun.
Email Suyud beuki mindeng asup kana mail box kuring, sapoé aya kana 3-4 kali, malah kungsi nepi ka 6 kali. Rupa-rupa eusina tapi lolobana mah sajak cinta. Kuring sok nanya ka diri sorangan ieu téh bener atawa kuring ngan saukur Gedé Rasa (GR) wungkul? Kusabab cangcaya, kuring sok ngecék sakali deui aya heuteuna di internet. Haté kuring bungah pisan mun sajak-sajak nu dikirimkeun ka kuring euweuh dina internet, hartina éta sajak hususon keur kuring jeung lain bobodoan.
Asa teu karasa sabulan saacana, kuring ge karek balik ti Aceh nu dua tilu poe saacana keuna musiban tsunami. Nya harita mah, sagala darurat. Kantor kuring biro Aceh beak dilegleg ombak tsunami. Babaturan nu pituin urang ditu ge aya nu jadi korban. Kusabab, kondisina darurat nya harita pas poe-poe awal musibah, saminggu sakali gantian jeung babaturan tugas di Aceh teh.”Lila teuing mah bisa kabawa stress,” ceuk kantor. Teu stress kumaha, unggal poe ninggali pamandangan nu matak muringkak bulu punduk. Bau layon di mana-mana. Mayit tingsalengkrah nunggan dipulung. Bangunan naon wae luluh, siga kapas kaibunan. Salila tugas, dahar ge saaya-aya. Paling ge ngeusian beuteung ku mie instan. Sakapeung mun kabeneran ka posko bantuan, sok aya kabeneran nasi goreng kalengan.
