Kategori: Sajak Sunda | Diterbitkan pada: 08-08-2008 |
Sajak Iwan M. Ridwan
Gusti, sadaya sumerah pasrah taya lian ti ka Anjeun,
miwah lugina tur salawasna bagja marengan kuring sadaya
ieu peuting asa jadi peuting nu munggaran
haté raket, ngeuyeub tali kaasih
kuring ka anjeun, kuring ka maranéhna,
anjeun ka kuring, anjeun ka maranéhna,
maranéhna ka kuring, maranéhna ka Anjeuna, ka maranéhna.
keclakna cipanon haté mantengkeun du’a
meuntas kasimpé nu jadi pamépéndé anjeun,
pangrépéh méméh kasakit nu nyaliara ilang tanpa karana,
panangtayung sabot katunduh ngagamah na kongkolak panon.
anjeun aya dina sagara kacinta, réa bagja
unggal nu nafas ngocorkeun kanyaah
nembangkeun dalingding pangais (waruga anjeun)
ngudar honcéwang, meupeus bangbaluh lir cihujan ngagarajag
kana kaca nu lambokot ku raraheut méga
reup, peureumkeun panon anjeun nu cindul balas balilihan
nahan kanyeri. leungitkeun kahariwang tina datangna cilaka
dug, tibrakeun implengan anjeun tina baluweng alatan honcéwang
nyangharepan isuk. leupaskeun katineung ka nu jauh méh bisa mubus harepan
ieu papastén. cocoba. omat tarima ku kajembaran haté nu taya cangcaya ka dzatNa.
omat ulah deuk ngarasula nguarnguar kasusah. paroman anjeun tumaninah.
tingtrim. taya tanda keur bangkawarah. anjeun sabar. sumerah. tumarima ka nu datang.
- meureun
isuk jaganing géto urang saréréa suka seuri deui
balakécrakan deui. silih udag dina haté jeung silih siaran pangharepan
ngajul béntang nu kungsi diranggeum ku anjeun
anjeun… anjeun… béntang urang saréréa…
Dimuat di Majalah Manglé No. 2166 edisi 24-30 April 2008
Geuning aya sajak Sim Kuring dina Blog kang Dhipa. hatur nuhun parantos didokumentasikeun.